Een paar jaar geleden verscheen bij Uitgeverij Aspekt (Soesterberg) een omvangrijk boek getiteld: Was Jezus Caesar? geschreven door Francesco Carotta. Uit talloze opmerkelijke overeenkomsten tussen Julius Caesar en Jezus Christus concludeert Carotta dat de verhalen rond Jezus niets anders zijn dan een joodse verbastering van de verhalen rond Julius Caesar. Inmiddels is door Jan van Friesland een tv-documentaire van dit boek gemaakt. In het persbericht dat Aspekt daarbij liet uitgaan, wordt ook (eenzijdig) geciteerd uit de recensie die ik destijds van het boek publiceerde in ELLIPS. Daarmee lijkt het erop alsof ik de documentaire ondersteun.
Het mag wel duidelijk zijn dat ik het noch met het boek, noch met de documentaire eens ben. Mijn hoofdbezwaar is: hoe kan er al in de eerste eeuw in Israel, ja, al voor de verwoesting van Jeruzalem (70 n.C.), een enthousiaste menigte van tienduizenden joodse volgelingen van Jezus bestaan, als er nooit een joodse Jezus zou hebben bestaan die kort tevoren gestorven en opgewekt zou zijn? Het christendom kon slechts ontstaan dankzij de oog- en oorgetuigen van Jezus, die zijn persoon en leer onder Israel en de heidenen verkondigden (vgl. Luc. 1,1-4; Hand. 1,8; 2,32; 1 Kor. 15,1-8). Hoe kan het bestaan dat zovelen uit het joodse volk, dat de Romeinse bezetter haatte, in een Jezus gingen geloven die door joodse schrijvers was samengesteld uit de legenden rond de Romein Julius Caesar?
Om deze en andere redenen is de theorie van Carotta mijns inziens uiterst ongeloofwaardig. Toch lijken de overeenkomsten die Carotta aandraagt, mij grotendeels wel degelijk geloofwaardig! Alleen trek ik er een totaal andere conclusie uit dan Carotta doet, een conclusie waarop ik in mijn boek De negende Koning (waarvan dezelfde Uitg. Aspekt de derde druk publiceerde) al geanticipeerd heb. Mijn eigen stelling luidt als volgt: de wereldgeschiedenis kan bezien worden als de grote worsteling tussen Jakob en Esau, d.i. tussen Israel en Edom (dat is in de joodse traditie het Romeinse rijk), oftewel tussen de God en de Messias van Israel enerzijds en de god van het Romeinse rijk (dat is volgens Openb. de draak, d.i. de satan) en de keizers (caesars!) van dat rijk anderzijds. In deze stelling staat de Messias van Israel, Jezus Christus, lijnrecht tegenover de caesar van het Romeinse rijk. We zien dat in Joh. 19,15, waar de godloze leiders van Israel tegen hun Messias kiezen en voor de keizer (lett. Caesar) van Rome! We zien dat ook in Hand. 17,7, waar de beschuldiging klinkt dat christenen handelen in strijd met de geboden van de keizer (lett. Caesar) door te beweren, dat er een andere koning, Jezus, is. In beide gevallen gaat het om de keuze tussen Caesar en Christus.
Julius Caesar werd na zijn dood verheven tot het rijk der goden en zelfs gelijkgesteld met de hoofdgod, Jupiter, of met diens zoon, Apollo. Welnu, in mijn boek De negende Koning heb ik al uitvoerig gewezen op de treffende overeenkomsten tussen Apollo en Christus, en ook op het contrast tussen hen (p. 326v.). Die opmerkelijke overeenkomsten, die Carotta nu ook voor Caesar en Christus aantoont, heb ik in mijn boek geprobeerd geestelijk te duiden (net als de overeenkomsten tussen Christus en Osiris/Horus, Adonis, Bacchus enz.). Zoals het beest uit de aarde er uitzag als het Lam (Openb. 13:11), zo vinden we in de geestelijke wereld nog talloze andere imitaties van het Lam. In de vier grote wereldrijken, die tot het einde van de geschiedenis tegenover het Lam staan, was Julius Caesar een van de knapste anticiperende imitaties van Jezus Christus die de goden achter de geschiedenis ooit hebben geproduceerd. Caesar was de man van het letterlijke zwaard, die Rome groot gemaakt en haar daarmee tot de grootste tegenspeler van de God van Israel gemaakt heeft. Christus was de Man van het figuurlijke zwaard, die binnen enkele eeuwen zijn geweldloze volgelingen vooral binnen de grenzen van het Romeinse rijk heeft geworven en zo de geestelijke strijd met dit rijk heeft aangebonden. Dat na de Constantinische wending (312 n.C.) diezelfde christenen zich uitleveren aan de Romeinse caesar en juist het Rome van Caesar het centrum van het christendom wordt, is een duister gegeven in de eeuwenlange botsing tussen de God van Israel en de god van Rome. (Zie daarover weer uitvoerig mijn genoemde boek.)
Het conflict tussen Christus en Caesar gaat heel diep. In Openb. 12:9 lezen we dat de draak, de genius van het rijk van de Caesars, het hele aardrijk verleidt; dat is in het Grieks de oikoumene. In Luc. 4:5, bij de verzoeking in de woestijn, wordt de duivel de machthebber van de oikoumene genoemd, dat is het Romeinse rijk (Luc. 2:1). De woestijn-ontmoeting tussen Christus en Satan, de engelvorst van de Caesars, draait ten diepste om de vraag wie de uiteindelijke god van de oikoumene zal zijn: Christus of Caesar (en achter hem de draak). Caesar ziet in Christus een concurrent, want het wil zelf ook vrede en heil in de wereld brengen: de pax Romana. Ik werk dat hier niet uit, maar beperk me tot de derde verzoeking (Matt. 4:8-10; Luc. 4:5-8). De draak biedt hier Christus een gemakkelijke weg tot de wereldheerschappij. Hij spreekt hier als de engelvorst van de oikoumene, het Romeinse rijk, en zegt als het ware tot Christus: Erken de suprematie van Rome, en Gij zult mijn hoogste vazal zijn; ik zal U Caesar van Rome maken.
Wat een verzoeking! Wat een zegen zou Christus als Caesar van Rome niet over Israel en over de hele wereld kunnen brengen! Veel christenen hebben ten diepste beweerd dat dit precies is wat Christus gedaan heeft: Caesar (god en koning) van het gekerstende Romeinse rijk, het imperium christianum worden, waarmee Hij in feite zijn volk Israel zou hebben losgelaten. Zijn zogenoemde aardse representanten, de pausen, kregen de eretitel die Julius Caesar als eerste heerser droeg: pontifex maximus. Als Christus de feitelijke Caesar van Rome zou zijn geworden, dan zou de Kerk inderdaad in de plaats van Israel zijn getreden: Jakobs/Israels eerstgeboorterecht zou alsnog op Esau/Edom/Rome zijn overgegaan! Daar kan echter geen sprake van zijn. Daarom zegt Christus dat Hij zonder meer vasthoudt aan de God van Israel. Hij geeft Israel niet op voor Rome; Hij wil geen Caesar van de oikoumene worden. Als de Dienstknecht van de God van Israel, als de Messias van Israel, zal Hij Zich niet voor Rome en diens engelvorst neerbuigen, maar hen juist overwinnen, Rome aan de God van Israel onderwerpen. In het Messiaanse rijk zal Israel het middelpunt zijn, niet Rome. Integendeel, Esau zal slechts door middel van Jakob tot de zegen kunnen komen.
www.willemouweneel.nl
Jesus was Caesar
On the Julian Origin of Christianity
xe2x80x93 an investigative report xe2x80x93
PRO PEREGRINIS:
Franxc3xa7ais xc2xb7 Italiano xc2xb7 Espaxc3xb1ol xc2xb7 Nederlands xc2xb7 Deutsch
Julius Caesar, son of Venus and founder of the Roman Empire, was elevated to the status of Imperial God, Divus Julius, after his violent death. The cult that surrounded him dissolved as Christianity surfaced.
A cult surrounding Jesus Christ, son of God and originator of Christianity, appeared during the second century. Early historians, however, never mentioned Jesus and even now there is no actual proof of his existence.
On the one hand, an actual historical figure missing his cult, on the other, a cult missing its actual historical figure: intriguing mirror images.
Is Jesus Christ really the historical manifestation of Divus Julius? Are the Gospels built on the life of Caesar, just as the first Christian churches were built on the foundations of antique temples?
Corruptions in the copying of texts, misinterpretations in translationsxe2x80x94Gallia transposed to Galilaea or Caesarxe2x80x99s murderer, the conspirator (Cassius) Longinus, becoming the centurion Longinus stabbing Jesus on the crossxe2x80x94and the transformation of iconography from Roman to Christian have been traced to their origins: the Gospel proves to be the history of the Roman Civil War, a xe2x80x98mis-tellingxe2x80x99 of the Life of Caesarxe2x80x94from the Rubicon to his assassinationxe2x80x94mutated into the narrative of Jesus: from the Jordan to his crucifixion.
***
xe2x80x98Your book, which I have studied against the backdrop of the sea, calm and then turbulent; under morning breezes and fresh nocturnal ones; and beneath the waxing moon of these past fifteen days of vacation,
has been like an (anti-)revelation to me, with the description of the hidden side (or the reverse) of an entire epoch, which I hardly suspected was there.xe2x80x99
xe2x80x93 a reader xe2x80x93
xe2x80x98This report is of the same order of importance as the scientific discoveries of Darwin and Galileoxe2x80xa6 Carottaxe2x80x99s discovery will turn the entire history of civilization upside down.xe2x80x99
xe2x80x93 Paul Cliteur, Ph.D., (CV, pub.) Dutch Television xe2x80x93
xe2x80x98 xe2x80x98The reader can experience all this step by step, because the bulk of the book in question consists simply of the report of this investigation. There is no need to rely on conclusions; the genesis of these conclusions can be verified very precisely. Well, of course you should not expect otherwise from a scientific publication, but the actual practice shows that of all specialists those who research Jesus always tumble into the pitfalls of their prejudices.xe2x80x99
xe2x80x93 Peter Veldhuisen, Het Parool xe2x80x93
xe2x80x98Does the passion story have its origins in a misunderstood version of a Vita Caesaris on the last days of this dictator and high priest of Rome, who was also known for his clemency and who was celebrated as a benefactor of the people? That sounds like an absolute nonsense. However, Carotta substantiates this theory with numerous proofs.xe2x80x99
xe2x80x93 Thomas von der Dunk, Ph.D., (CV, pub.) Vrij Nederland
[ review of T. H. v. d. Dunk in English translation ]xe2x80x93
xe2x80x98Reading the overwhelming amount of material Carotta provides to support his thesis, it has to be admitted that he is not skating on thin ice. In my opinion this book presents us with the key to unlocking a lot of mysteries on the spread of Christianity in the Roman Empire.xe2x80x99
xe2x80x93 Paul Cliteur, Ph.D., (CV, pub.) De Humanist xe2x80x93
xe2x80x98The Christian mystery has been unlocked, the code of the New Testament has been cracked.xe2x80x99
xe2x80x93 die tageszeitung, Berlin xe2x80x93
xe2x80x98I think this book provides us with a new opening to the research on the accounts of Jesusxe2x80x99 life, an extremely important onexe2x80xa6
To me this is the book of the year.xe2x80x99
xe2x80x93 Andreas Kinneging, Ph.D., (CV, pub.) Dutch Radio xe2x80x93
xe2x80x98But perhaps Jesus has very well existed historically. In the person of Julius Caesar. And the life narrative of Jesus as it is told to us in the Gospel is simply that of Julius Caesar.xe2x80x99
xe2x80x93 Bert van Nieuwenhuizen, Utrechts Nieuwsblad / GPD xe2x80x93
xe2x80x98When Francesco Carotta asks if Julius Caesar and Jesus Christ are the same person, a question which is rhetorical to him, he participates in the development of normative future models which the elite of church and state considers undesirable, but for the average citizen who wants to explore his own future himself, this is experienced as inspirational.xe2x80x99
xe2x80x93 W.J. de Ridder, Ph.D., (CV, pub.) Inaugural Address
Faculty of Future Studies, University of Twente xe2x80x93
xe2x80x98Carotta writes with respect for his subject, even with religious discretion, with witty irony but also with poetry. Even if one cannot or will not follow the authorxe2x80x99s conclusions, one learns much about Roman religiousness, which became the basis of the development of the Christian faith in the European cultural environment.xe2x80x99
***
xc2xa9 Francesco Carotta, Kirchzarten, D, 1988-2005
Some articles and press releases in German 1988, '89 and '91;
xc2xabWar Jesus Caesar?xc2xbb
German: xc2xa9 1999 Goldmann (Bertelsmann), Mxc3xbcnchen, D
Dutch and English: xc2xa9 2002/2005 Uitgeverij Aspekt b.v., Soesterberg, NL
